|
Poetry -
Poetry Of the Plateau
|
|
Written by Administrator
|
|
Wednesday, 03 February 2010 13:39 |
|
หมวด ๒ "ตกกะเทิน" หมายถึง "ไหนๆว่าได้..ตกกระไดแล้วก็ต้องเลยพลอยกระโจน"
| ๒.๑ ตกกะเทินว่าได้ป้ำ |
๒.๑ ไหนๆว่าได้โค่น |
|
| ตกกะเทินว่าได้ป้ำ |
ไหนไหนว่าได้โค่น |
ไม้ใหญ่ |
| สินำฮอนสู่หง่า |
ทุกกิ่งจะรอนให้ |
หมดเกลี้ยง |
| พร้าบ่บิ่น ขวานบ่เป้ |
พร้าจะบิ่นหากไม่ |
คมหมด มิดด้าม |
| คุงด้าม แม่นบ่เซา |
จะไล่ฟันไม่เลี้ยง |
ไม่ยั้งหยุดฟัน |
...........................................................................................................................................................
| ๒.๒ ตกกะเทินกำคอแข้ |
๒.๒ ไหนๆต้องบีบคอจระเข้ |
|
| ตกกะเทินว่าได้กำคอแข้ |
คราต้องปล้ำจระเข้ |
อย่าวาง |
| บ่มีวางให้หางฟาด |
อย่าปล่อยให้ฟาดหาง |
ป่ายเป้ |
| มีตั้งแต่สิเน้น |
ปล้ำงัดขัดคอรั้ง |
ให้อยู่ |
| คอแข้ใส่ตม |
เน้นกดคอไอ้เข้ |
เหยียบให้จมโคลน |
..........................................................................................................................................................
| ๒.๓ ตกกะเทินม้าบักก่ำ |
๒.๓ ไหนๆก็เกิดมาเป็นม้าแกลบ |
|
| ตกกะเทินว่าได้กำคอแข้ |
คราต้องปล้ำจระเข้ |
ชาละวัน |
| บ่มีวางให้หางฟาด |
ต้องอย่าให้หางมัน |
ฟาดให้ |
| ตกกะเทินเป็นม้าบักก่ำน้อย |
คราต้องเกิดเป็นพันธุ์ |
ม้าแกลบ |
| คันหนีแส้ ให้ห่ากิน |
แม้นว่ากลัวแส้ไซร้ |
สิให้ห่ากิน |
..........................................................................................................................................................
|
|
Last Updated on Thursday, 27 May 2010 08:57 |
